O mnie

Moja historia…

Daniel Górak urodził się 09 października 1983 roku w Krakowie. Już w młodym wieku był zafascynowany tenisem stołowym. Kiedy w wieku 6 lat ojciec postawił stół do tenisa i rozłożył go w piwnicy. Daniel spędzał tam każdy wieczór odbijając piłeczkę od ściany. Stół został do dziś, a pasja do gry nadal jest taka sama.
Prywatnie Daniel pochodzi z wielodzietnej rodziny ma 4 siostry i brata. Dom pełen miłości, w którym żyło się skromnie. Swoją pasje do sportu zaszczepił w nim jego ojciec, również były sportowiec, muzyk, „człowiek orkiestra”. Mama zaś była stale u jego boku wspierając, każde poczynania syna. Jak mówi sam Daniel gdyby nie jego rodzina, ich oddanie, poświęcenie oraz ogromne wsparcie, może nie dane byłoby mu zostać tenisistą stołowym. Do dziś pamięta jak po szkole 3 razy w tygodniu przemierzał z ojcem kilka kilometrów, żeby zdążyć na autobus, którym miał dojechać na trening w Krakowie. W wieku 14 lat musiała zapaść pierwsza poważna decyzja… co dalej ? Trening w krakowskim klubie już nie był wystarczający dla jego dalszego rozwoju, co oznaczało opuszczenie domu rodzinnego. Propozycja nowego klubu przyjazdu do Drzonkowa i trenowanie w Sportowym Ośrodku przygotowań Olimpijskich był słuszną decyzją. To pod skrzydłami swojego trenera Daniel rozwinął swój talent. W owym czasie był jednym z najmłodszych zawodników w klubie i miał szanse uczyć się od starszych i bardziej doświadczonych kolegów. Jak się okazało Drzonków okazał się nie tylko szczęśliwym punktem zwrotnym dla początkującego zawodnika, bo właśnie tam poznał swoją żonę z którą jest od 20 lat. Po kilku latach grania w polskiej lidze, w wieku 19 lat Daniel otrzymał propozycje wyjazdu do Francji aby reprezentować barwy francuskiego klubu. To był czas intensywnej i ciężkiej pracy, która się opłaciła 3- krotnym tytułem Mistrza Francji.

Daniel od 22 lat należy do kadry polskiej. Reprezentował swój kraj na na-jważniejszych wydarzeniach sportowych między innymi na Mistrzostwach Świata, Europy, Olimpiadzie. Już jako młody zawodnik w wieku 18 lat sięgnął po swój pierwszy ważny tytuł Indywidualnego Mistrza Europy Ju-niorów, to był początek jego szybko rozwijającej się kariery sportowej.

Ścieżka Daniela wyznaczała to coraz poważniejsze wyzwania sportowe. Nigdy nie spoczął na laurach bo wie , że zawsze można więcej. Rosnąca adrenalina przed każdym spotkaniem z przeciwnikiem, po drugiej stronie stołu, uzależnia jak dobra kawa. Zatem mówi, że będzie grał tak długo ,na ile mu zdrowie pozwoli, a dzielenie się tym co kocha najbardziej jest najlepszą nagrodą jaka mogła go spotykać.